نفقه در یک نگاه

نفقه

نفقه عبارت است از همه نيازهاى متعارف و متناسب با وضعيت زن (م 1107ق. م) در عقد دائم نفقه بر عهده شوهر است و نمى توان برخلاف آن تراضى كرد به عبارتى نمى توان گفت كه مرد در نكاح دائم به زن نفقه ندهد.

• در مورد نكاح موقت زن درصورتى حق نفقه دارد كه شرط شده باشد(م1113ق. م)

هرگاه زن بدون مانع مشروع از اداى وظايف زوجيت امتناع كند مستحق نفقه نخواهد بود(م1108)

در مورد اينكه زن در نفقه چه نوع حقى دارد بايد گفت اموالى كه به عنوان نفقه به زن داده مى شود اگر مصرف شدنى باشد به ملكيت زن در من آيد و چنانچه مال مصرف شدنى نباشد تمليك ايجاد نمى شود و فقط اذن در انتفاع ايجاد مى شود

اگر شوهر نفقه زن را يرداخت نكند زن مى تواند به دادگاه مراجعه كند هم بابت نفقه گذشته وهم آينده ودر صورت استنكاف شوهر از پرداخت نفقه زن مى تواند برابر قانون براى صدور طلاق به حاكم مراجعه كند

زنى كه در عده طلاق رجعيه به سر مى برد مستحق نفقه از شوهرش است ولى اگر در اين طلاق، طلاق در حال نشوز زن صادر شده باشد زن در زمان عده مستحق نفقه نيست.

زن حامل درهر صورت در زمان عده مستحق نفقه است تا زمانى كه وضع حمل كند

نفقه زن مرتبط با داراى مرد و داراى خودش نيست به عبارتى زن چه مالدار باشد چه بى مال و چه شوهرش مال دار باشد و چه بى مال مستحق نفقه مطابق ماده 1107 هست

نفقه زن مقدم بر نفقه اقارب است